Początki cukrownictwa buraczanego

pekanie związne jest z wahaniami wilgotności podłoża i powietrza, optymalna wilgotnośc powietrza powinna wynosić 65%, w dni sloneczne nieco wiecej, pękaniu sprzyja tez zbyt mała ilość liści, gdy ogławianie nalezy zostawiac conajmniej 3 liście nad
skrzat 2012-02-14 20:23:59

Artykuł: Gorczyca sarepska

Kiedyś gorczyca sarepska uprawiana była częściej w Polsce. Teraz zdecydowana większość jest z importu. A przecież musztarda sarepska zawsze najlepsza była z polskiej gorczycy. Czy nie sądzicie, że tak
Marek P 2012-02-08 13:15:28

Artykuł: Uprawa Marchwi

L.KALESTYNA jest to typowa szara pleśń. Jak sądze mąrchew była w ciepłym miejscu przez ten tydzień. Marchew zmiekła oraz łatwo uległa uciśnieniu czyli uszkodzeniu. A przez uszkodzone tkanki grzyb szrej plaśni przenika w zawrotnym tempie i bardzo szybko
Studentka UR 2011-12-28 11:59:04

Artykuł: Uprawa Owsa

no u nas tez chyba troszke lepiej SYPIE w zaleznosci od roku wiadomo. Ale z 1 ha napewno 4 t bylo w tym sezonie. Ale 1.5 do 2 t/ha to chyba czysta i 100% ekologia musi byc albo inaczej kombajnista byl dupa ...
Młody88 podkarpackie 2011-11-20 16:54:55

Artykuł: Uprawa Pomidora

Witam. Opisane objawy sugerują zgorzel podstawy łodygi, którą pieczołowicie przechowujesz w gruncie. Eko-sposoby już na forum opisano, teraz jednak przyszedł czas na odkażanie gleby. Można ekologicznie, można chemią - ważny
Wal_er 2011-11-11 18:18:37

Artykuł: Zabazpieczenia przed kretami

Miałem krety na trawniku,ryły równo.Ja też ryłem grabiami ich kopce i po 2 miesiącach nie miałem ich na zewnątrz.One miały kanały pod ziemią,ja spokój na trawniku.Po roku nawiozłem nową ziemie na trawnik i mam spokój parę lat.
geesowiec 2011-11-08 00:03:30

Artykuł: Uprawa Marchwi

OSTATNIO KUPIŁEM MARCHEW 10 KILO W SUPER MARKECIE W POLSCE =I PO SIEDMIU DNIACH W SIATCE NA MARCHWI POWSTAŁ BIAŁY MECH I SOKI PUŚCIŁY W CIĄGU JEDNEJ NOCY. ZDZIWIŁEM SIĘ STRASZNIE JAK TO RANO ZOBACZYŁEM . POZDRAWIAM PAŃSTWA
L.KALESTYNA 2011-10-28 08:14:12

Artykuł: Uprawa Pomidora

Witam zastanawiam się czy na drugi rok sadzic ppomidory mam juz 2 rok problem , wyrastaja łdne duże krzaki owoce są duże ale zaraz na krzakach gniją nie zdążą dojżeć a choroba zaczyna od łodygi zaraz przy ziemi i przechodzi na cały krzak i
gryst 2011-10-24 12:26:40

Artykuł: Uprawa Pomidora

Proszę Państwa, poszukuje producenta pomidorów z uprawy ekologicznej (certyfikowanej), ponieważ chciałbym otrzymywać stałe dostawy do Poznania. Wezmę każdą ilość :) kontakt akpoznan@autograf.pl Inne warzywa też mile
akpoznan 2011-09-13 19:07:35

Artykuł: Uprawa Owsa

osobiście mam 124 ha owsa co roku uzyskuję z hektara 1,5-2 tony sieję go tyle ponieważ posiadam durzą stadlinę koni(ok.200 koni) i mnustwo krulikw(ok.100 krulików) sieję dwie odmiany owsa-bez łuskowy-dla krulików i łuskowy-dla koni bez łoskowego w tym
rolnik(390ha) 2011-08-21 10:08:14

Informacje dodatkowe

Regulamin

Początki cukrownictwa buraczanego

     Burak cukrowy należy do rodziny komosowatych. Wyselekcjonowany został na początku XIX wieku we Francji z użytkowanych rolniczo form pastewnych, będących prawdopodobnie naturalnymi mieszańcami form pastewnych z liściowymi.

      Ojczyzną buraka są rejony wybrzeża Morza Śródziemnego, Kaspijskiego i Czarnego. Dzikie formy buraka występujące w tamtych rejonach posiadają korzenie cieńsze i bardziej zdrewniałe od korzeni form uprawnych. Są jednocześnie cennym źródłem genów, zwłaszcza odpornościowych, które zostały utracone w wyniku uszlachetniania buraka cukrowego.
W strefie klimatu umiarkowanego burak cukrowy jest jedyną rośliną dostarczającą surowiec dla przemysłu cukrowniczego. Ponadto jest on źródłem cennej paszy (wysłodki, liście, melas) i materii organicznej w glebie (w przypadku przyorywania liści). Stanowi doskonały przedplon dla roślin następczych w zmianowaniu.

     Jego półprodukty (melas, betaina) wykorzystywane są w przemyśle farmaceutycznym oraz spożywczym. W Polsce burak cukrowy uprawiany jest na powierzchni około 300 tys. ha. Pod względem areału uprawy Polska zajmuje 3 miejsce w Europie po Francji i Niemczech.
Produkcja cukru na świecie została zapoczątkowana w Indii. Cukier znany wówczas jako twardy miód, produkowany był z trzciny cukrowej. Pierwsze informacje o produkcji cukru dotarły do Europy za sprawą Aleksandra Wielkiego, który ze swoimi wojskami dotarł do Indii w 327 roku przed naszą erą. Podjęte wówczas próby przetransportowania do Europy trzciny dostarczającej miód nie powiodły się z powodu ogromnych odległości. Około 700 roku naszej ery Arabowie rozprzestrzenili uprawę trzciny cukrowej do południowej Hiszpanii i Maroka. Za sprawą wypraw krzyżowych, które około 1100 roku dotarły do Palestyny, cukier z trzciny stał się powszechnie znany w Europie.
Należy jednak zaznaczyć, iż ze względu na bardzo wysoką cenę nie był produktem powszechnie dostępnym. Większe ilości cukru zaczęły docierać do Europy z chwilą opanowania Indii i wysp Oceanu Indyjskiego przez Anglików i Holendrów.
Po niedługim czasie na rynki europejskie zaczął trafiać cukier amerykański, pochodzący z plantacji trzciny cukrowej założonych po odkryciu tego kontynentu. W warzelniach wielkich portowych miast, takich jak Hamburg, Londyn i Amsterdam, przeprowadzano rafinację surowego cukru, dostarczanego z krajów kolonialnych, do białego cukru o różnej jakości. W tym czasie cukier posiadał szerokie zastosowanie w medycynie, zaś w żywieniu traktowany był nadal jako luksusowy dodatek do posiłków, służąc wyłącznie do produkcji cukierków i słodzenia herbaty, kawy oraz kakao.

      Pomimo, iż z upływem czasu ceny cukru stopniowo zmniejszały się, nadal był on dostępny jedynie dla ludzi bogatych, zaś jego powszechnie stosowanym substytutem był miód pszczeli. W tej sytuacji, pod koniec XVIII wieku zaczęto poszukiwać nowych surowców do pozyskiwania cukru.
Do wzrostu spożycia cukru w Europie przyczyniło się odkrycie cukru w buraku i zapoczątkowanie jego produkcji z tego surowca. Na te wydarzenia bardzo silny wpływ miała aktualna sytuacja polityczna, w jakiej znalazła się Europa na przełomie XVIII i XIX wieku. Praktycznie cały kontynent ogarnięty był wówczas wojnami napoleońskimi. Handel cukrem trzcinowym znajdował się w tym czasie prawie wyłącznie w rękach Anglików. Napoleon, któremu nie udało się militarnie pokonać Anglii, postanowił pokonać ją gospodarczo. W tym celu, w roku 1806 ogłosił blokadę Anglii, która polegała na zakazie importu towarów pochodzących z tego kraju.
W ten sposób przerwany został dopływ cukru do kontynentu Europejskiego. Jednocześnie zapoczątkowany został bardzo trudny okres mający doprowadzić kraje europejskie do uzyskania samodzielności gospodarczej. Poszukiwano, więc innych możliwości produkcji cukru. Rozpoczęto badania i poszukiwanie roślin innych niż trzcina cukrowa, z których możnaby produkować cukier.

Pierwszą osobą, która odkryła obecność sacharozy w buraku był Andrzej Zygmunt Marggraf (1709-1782), syn berlińskiego aptekarza (ECKERT 1981). Po zakończeniu studiów chemicznych pracował w rodzinnej aptece. Następnie, w wieku 29 lat, rozpoczął pracę badawczą w Berlińskiej Akademii Nauk. Należał do grupy najznamienitszych chemików, ciesząc się przy tym powszechnym poważaniem. W dowód uznania król pruski Fryderyk II powierzył mu laboratorium Akademii oraz mianował dyrektorem wydziału fizyki. O swoim największym dokonaniu naukowym, którym było odkrycie sacharozy w buraku, doniósł 17 listopada 1747 roku, podczas posiedzenia Akademii Nauk w Berlinie. W pracy zatytułowanej ^"Badania chemiczne nad pozyskaniem prawdziwego cukru z różnych roślin rosnących w naszych krajach^" przedstawił metodykę i wyniki prowadzonych badań. Marggraf odkrył cukier w czasie analiz chemicznych w następujących roślinach rosnących na terenie Niemiec:

Wydatek cukru mierzony w odniesieniu do świeżego miąższu wynosił wówczas:
1,56% z buraka zwyczajnego,
1,17% z marka kucmerki
i 0,97% z czerwonego buraka.

Ze względu na bardzo małą zawartość cukru i zastosowanie bardzo kosztownej ekstrakcji alkoholem, przez kolejne pięćdziesiąt lat nikt nie interesował się zagadnieniem produkcji cukru z rośliny będącej protoplastą współczesnego buraka. Dopiero Franciszek Karol Achard (1753-1821) - uczeń i następca Marggrafa w berlińskiej Akademii Nauk . w 1782 roku, w swoim majątku Karlsdorf koło Berlina, rozpoczął badania polowe dotyczące uprawy buraka w celu pozyskiwania cukru.
Doświadczenia rozpoczął od selekcji buraków o najwyższej zawartości cukru. Następnie określił warunki przyrodnicze, w jakich należało uprawiać buraki, aby uzyskać wysoki plon korzeni o najlepszej jakości. Prowadzone w kolejnych latach badania koncentrowały się nad opracowaniem technologii produkcji cukru umożliwiającej uzyskanie wysokiego wydatku cukru po niskich kosztach.

W 1799 roku Achard opublikował pracę pt. ^"Szczegółowy opis metody wykorzystania rośliny uprawnej buraka^".
W tym czasie aptekarze, naukowcy i właściciele ziemscy rozpoczęli uprawę buraka i próby uzyskiwania z niego cukru.
Doniesienie Acharda o opracowaniu efektywnej metody produkcji cukru wywołało dużą sensację. Anglicy, którzy spostrzegli, że cukier buraczany może stać się groźnym konkurentem dla cukru z trzciny cukrowej, obiecali Achardowi olbrzymią, jak na owe czasy, sumę 200 tysięcy talarów za to, iż ogłosi, że pomylił się w swoich badaniach i że cukru z trzciny cukrowej nie da się zastąpić cukrem z buraka.
Uczony odrzucił tę propozycję i dalej kontynuował badania. Jednocześnie ukazały się we Wrocławiu, w języku polskim, anonimowe opracowania opisujące metodę Acharda. Pierwsze w roku 1799 stanowiło czterostronicową ulotkę zatytułowaną: ^"Krótka Nauka o Zasiewaniu Grubey Ćwikly Burgundzkiey czyli Runkla dla Zrobienia z Niey Cukru^".
Rok później została wydana kolejna anonimowa ulotka pt.: ^"Krótka Nauka Względem Robienia Syropu i Cukru, i Palenia Wódki z Ćwikly Burgundskiej.^" .

Za pożyczkę uzyskaną od króla pruskiego, Karol Achard nabył w 1801 roku majątek Konary (Cunern) na Dolnym Śląsku, gdzie wybudował pierwszą w Europie cukrownię. Na początku służyła ona jako obiekt szkoleniowo doświadczalny, a latem 1802 roku została przeprowadzona pierwsza historyczna kampania cukrownicza.
W czasie jej trwania Karol Achard uzyskał 4% wydatek cukru. Przerobiono wówczas 250 ton korzeni, z których wyprodukowano około 10 ton cukru. Dzienny przerób wyniósł około 3,5 tony.
Dzięki sprzyjającej koniunkturze na cukier, spowodowanej blokadą kontynentu przez Napoleona, rozpoczął się dynamiczny rozwój cukrownictwa i uprawy buraka.
Napoleon, we wszystkich zajętych przez siebie krajach, popierał rozwój przemysłu cukrowniczego. Po obaleniu Napoleona, w wyniku zniesienia blokady kontynentu, do Europy zaczął znowu napływać tani cukier z trzciny cukrowej. Następstwem silnego spadku cen na cukier było zamknięcie praktycznie wszystkich cukrowni. Jedynie 100 cukrowni we Francji przetrwało ten trudny okres.

Bazując na śląskim białym buraku udało im się zwiększyć zawartość cukru w korzeniu i ulepszyć technologię przerobu. Odmiana ta poprzez hodowlę była dalej ulepszana w kierunku podwyższenia plonu i zawartości cukru.
Po roku 1830, przemysł cukrowniczy, poczynając od Francji, rozpoczął swoją pełną sukcesów ekspansję w całej Europie. Już po niedługim czasie od rozpoczęcia uprawy buraka, zauważono jego korzystny wpływ na plonowanie pozostałych roślin uprawnych. W tym czasie rządy wielu państw Europejskich wprowadziły cła ochronne, które musieli opłacać importerzy cukru z trzciny cukrowej. W ten sposób udało się stworzyć doskonałe warunki do rozwoju cukrownictwa i rolnictwa.

	Następny rozdział Historia uprawy buraka cukrowego»

Żródło: Uprawa Buraka Cukrowego w Gospodarstwach Ekologicznych Materiały dla rolników Praca zbiorowa pod redakcją dr J. Tyburskiego Radom 2004

Komentarze użytkowników: Jeszcze nie napisano opinii. Bądź pierwszy!

Dodaj swój komentarz:

Autor:

Przeczytaj regulamin umieszczania opinii.